W badaniu porównano skuteczność odsysania otwartego i zamkniętego w odzyskiwaniu symulowanych cienkich i grubych wydzielin z drzewa tchawiczo-oskrzelowego w normalnym płucu i płucu płukanym podczas TCPLV i HFOV. Stwierdziliśmy, że przy zamkniętym zasysaniu odzyskano znacznie mniej obu materiałów w płukanych płucach podczas obu trybów wentylacji, z nieznaczącym trendem w normalnym płucu.

Obserwacje te potwierdzają pielęgniarek subiektywne oceny względnej bezskuteczności zamkniętym ssaniu [ 14 - 19 ], a następnie uzupełnić dane in vitro Lindgren i in. [ 20 ], który wykazał, że odsysanie zamknięte pozwala odzyskać znacznie mniej żelu mydlanego ze sztucznej tchawicy niż odsysanie otwarte. Oprócz dostarczenia bardziej reprezentatywnego modelu fizjologicznego, nasz eksperyment in vivo umożliwił porównanie odzysku wydzieliny w różnych stanach płuc, badania, które według naszej wiedzy nie zostało wcześniej podjęte. W dwóch badaniach porównano skuteczność odsysania otwartego i zamkniętego u wentylowanych dorosłych. Witmer i in. [ 21] przebadali 25 pacjentów z szerokim zakresem rozpoznań i nie stwierdzili różnicy w masie mokrej wydzieliny uzyskanej dwoma metodami. Z kolei Lasocki i wsp. [ 22 ] stwierdzili, że odsysanie otwarte pozwalało odzyskać znacznie więcej wydzieliny niż zamknięte u dziewięciu pacjentów z ostrym uszkodzeniem płuc. Jednak pomiar wydzieliny uzyskanej w warunkach klinicznych może być niewiarygodny ze względu na gromadzenie się skondensowanej wody (a tym samym zwiększoną wilgotną masę) w zamkniętych cewnikach ssących [ 23]. Ponadto porównania kliniczne różnych metod odsysania zakładają, że w każdym epizodzie odsysania występuje taka sama objętość wydzieliny; ilość wydzieliny pozostającej w drogach oddechowych po odsysaniu nie jest znana. Wykorzystując znane ilości materiałów znacznikowych do symulacji wydzielin, nasze badanie przezwyciężyło te problemy, ponieważ byliśmy w stanie zmierzyć proporcjonalny odzysk określonych materiałów niezanieczyszczonych innymi substancjami, a tym samym względną skuteczność odsysania.

Lindgren i in. [ 20 ] zaproponowali dwa mechanizmy, dzięki którym odsysanie otwarte odzyskuje więcej wydzielin niż zamknięte: (a) że podczas odsysania zamkniętego wydzieliny są wypychane z końcówki cewnika podczas napełniania, oraz (b) gaz zasysany z płuc podczas odsysania otwartego przesuwa wydzieliny w kierunku cewnik. Nasze filmy fluoroskopowe pokazały, że podczas odsysania otwartego materiały znacznikowe przemieszczały się do tchawicy i ETT natychmiast po odłączeniu od wentylacji, zanim zastosowano odsysanie. Badania zmian objętości płuc przy odsysaniu otwartym wykazały, że po odłączeniu od respiratora następuje znaczna utrata [ 28 - 31]. Sugerujemy, że ta nagła utrata objętości płuc wypycha wydzieliny do cewnika ssącego i stanowi dodatkowy mechanizm zwiększający skuteczność odsysania otwartego. Stwierdziliśmy istotne różnice między odsysaniem otwartym i zamkniętym tylko w płukanym płucu i były pewne przesłanki, że powrót do normy wydzielania był związany ze stopniem uszkodzenia płuc. W związku z tym stawiamy hipotezę, że mechanizm ten jest bardziej widoczny w mniej podatnym, chorym płucu.

Odzyskiwanie materiałów znacznikowych różniło się znacznie między zwierzętami i między fazami eksperymentu. Chociaż istniały pewne powiązania między wyzdrowieniem a zarejestrowanymi markerami uszkodzenia płuc, powiązania te były niewystarczające, aby wyjaśnić wszystkie różnice. Bezpośredni pomiar zmian objętości płuc i zastosowanie bardziej specyficznych markerów urazu może wyjaśnić te zależności.